Fatma OĞUL
by on Nisan 21, 2016
95 Görüntüleyenler
Yürürken kolunu omzuma atardı. Bütün yük üstüme binerdi ama kızmazdım. Çünkü daha yakındı bana.
Saçımla oynardı halay mendili gibi sallardi yürürken. Bozulurdu ama kızmazdım. Hoşuma giderdi.
Konuşurken elini koklardi. Deli olurdum kızardım. Alışkanlık olmuş ya. Unutur yine yapardı.
Ben ağlarken susardi. Hiç bişey soylemezdi. Umursamadığını düşünür daha çok aglardim. Ama sonunda susardim.
Ne kadar kavga edersek edelim. Bi sarilsak, bi koklasak birbirimizi hepsi geçerdi. Dayanamazdim küs durmaya
Uyumadan önce başımızdan geçen olayları anlatıp birbirimize, karnımız agriyana kadar gulerdik. O güldükçe ben gulerdim.
Gece yarısı uyanıp göbeğini arar, elimi göbeğine koyup geri uyurdum. Uyanirdi ama kizmazdi.
Ensesindeki o koku var ya. Nefes almamı kolaylastirirdi. Burnum alışırdı o kokuya. Koklamadan uyuyamazdim.
Şimdi bırakın ensesindeki kokuyu, elini bile tutamıyorum. Eksilen bisey var mı derseniz..
Yanımda olmadan geçen zamanım derim.
Seni seviyorum.